Een ritje door het Groninger land. Als doel had ik het gemaal Electra (dat eigenlijk de Waterwolf heet, waarover een andere keer meer) gekozen, omdat het lang geleden was dat ik het had gezien en ook omdat ik dacht dat het een aardige foto zou kunnen opleveren met de bus ervoor. Maar dat viel tegen.
Eerst reed ik via een mooie route naar Aduarderzijl, een fraai gerestaureerde sluis (‘zijl’ is sluis in het Gronings en het Fries) nabij Feerwerd.

Daarna ging het via een nog mooiere route naar Electra, niet ver van Zoutkamp. Daar wachtte de deceptie. Al van verre zag ik dat het monumentale gebouw in de steigers stond, die met zwart steigerdoek waren bekleed. Restauratiewerkzaamheden. Rouw siert Electra.
Dat werd dus geen foto.
Vlakbij stopte ik op een parkeerplaats, waar ik het nuttige (bedenken waar ik nu naartoe zou rijden) verenigde met het nuttige (olie bijvullen).

Toen dat gebeurd was tufte ik naar Munnekezijl, waar ik een sluis wist die minstens zo fraai is als die van Aduarderzijl. Ook daar nam ik een foto met de bus ervoor.

Even later was ik weer thuis, een illusie armer maar een aardig ritje rijker.