De bus had alweer een maandje stil gestaan, de motor moest dus eigenlijk weer even lopen, en het was vandaag de laatste redelijk mooie en in ieder geval droge dag voor misschien wel een week of twee, dus maakte ik een kort ritje.
Omdat ik er nog niet geweest was, koos ik ervoor om een stukje te rijden over de vernieuwde zuidelijke ringweg van Groningen. Bij Groningen-Zuid reed ik de A28 op en vandaar volgde ik het nieuwe tracé naar de A7 in de richting van Hoogezand.
De eerste verrassing was dat ik, komend vanuit het zuiden, de linker rijbanen aan moest houden om in oostelijke richting af te buigen, terwijl de rechter rijbanen dienen voor het verkeer in westelijke richting, naar Drachten.
Eenmaal op de zuidelijke ringweg aanbeland verwachtte ik een tunnel in duiken, maar dat bleek niet het geval. De vernieuwde weg is niet echt in een tunnel aangelegd, maar verdiept, met enkele (weliswaar brede) oversteken. Een soort brede viaducten eigenlijk. Enerzijds een afknapper als je verwacht door een beetje een spectaculaire tunnelbak te rijden. Voor je erin rijdt, zie je alweer licht aan het eind van de ‘tunnel’. Anderzijds ziet dit er eigenlijk leuker uit, want wat is er nu saaier dan door een tunnel rijden?
De wanden van de verdiept aangelegde weg zijn fraai vormgegeven. Dat wel.
Maar aan het eind van het ritje denk je toch: moest dat nu zeven jaar duren?