Een dagtocht naar Denemarken en Spitsbergen. Hè? Dat kan niet. Naar Denemarken op en neer in één dag, vanuit Groningen, vooruit, dat kan. Een beetje waanzin is het wel, om vier uur te rijden naar Padborg, net over de grens bij Flensburg, om daar smørrebrød met gravad lax te kopen en dan vier uur terug te rijden. Maar het kan in een dag, zij het niet in een VW T3. Maar naar Spitsbergen? Sowieso kan je niet per ferry met eigen auto naar Spitsbergen. En als het wel zou kunnen, red je dat natuurlijk nooit in één dag. Laat staan heen en terug.
Het Denemarken en Spitsbergen waar ik vandaag met de bus naartoe reed, zijn dan ook gehuchten in de provincie Groningen. Denemarken ligt vlakbij Slochteren; Spitsbergen bij Zuidbroek.
Op weg naar Denemarken kwam ik langs Lageland, waar ik op een fraaie brug, de IJzeren Klap, de bus even stil zette voor een foto.
Daar vlakbij, de oplettende kijkers hadden het al gezien op de bovenste foto, stond een witte kever geparkeerd. Ik zette de bus ernaast, voor een dubbelportret.
Daarna door naar Denemarken. Gehucht is eigenlijk een groot woord voor Denemarken. In feite is het niet meer dan een weggetje van 775 meter tussen het Slochterdiep en de Slochtermeentweg (zoek maar op op Google Maps) met een paar boerderijen en huizen erlangs.
Ik maakte een foto van de bus voor een boerderij die inderdaad zo ook in het land Denemarken had kunnen staan.
Bij Denemarken hoorde ik een geelgors zijn kenmerkende lied zingen, dat het vogeltje een beetje gejat heeft van Beethovens vijfde symphonie (of was het andersom?). Dat ik juist hier een geelgors hoorde, vond ik volkomen passend, want tijdens een vakantie in Denemarken (het land) van jaren geleden hoorde en zag ik dit fraaie vogeltje veelvuldig.
Vervolgens reed ik naar Spitsbergen, ook niet meer dan een weggetje van zo’n twee kilometer.
Na een obligate foto van de bus op het lommerrijke weggetje reed ik naar de gelijknamige voormalige gaswinningslocatie van de NAM, die aan deze weg is gelegen. Ook daar maakte ik wat foto’s.
Naar huis rijdend langs het Winschoterdiep zag ik een met containers geladen binnenvaartschip. Ik besloot om bij Waterhuizen een pauze in te lassen zodat ik de bus voor het imposante schip op de gevoelige chip kon vastleggen.
Hiermee zat de dagtrip naar het verre Denemarken en Spitsbergen erop, en tufte ik de laatste kilometers rustig huiswaarts.
T3TRIPS 