Zoals ik enkele dagen geleden al aangaf, wilde ik naast de Inden bruinkoolmijn ook die bij Hambach bekijken. Tagebau Hambach is niet alleen Duitslands grootste maar ook de meeste omstreden open mijn. Exploitant RWE wil de mijn uitbreiden en daartoe een groot stuk bos kappen. Tegenstanders van de kap (en van bruinkoolwinning in het algemeen) hebben zich in het bos verschanst en zijn vast van plan de kap te verhinderen, ook nadat ze alle juridische procedures hebben verloren.
Ik benader de mijn vanuit het zuiden (voor het licht) via het dorpje Morschenich. Ik rij zover ik kan, en ga dan te voet verder over zandwegen. Direct bemerk ik de spanning die in de lucht hangt. Paden zijn met slagbomen afgezet, aarden wallen opgeworpen, verbodsborden geplaatst en her en der zie ik beveiligers patrouilleren.
Ik realiseer me dat ik allang door de bewakers ben gespot, zoals ik daar rondloop met statief en cameratas, maar doe niets wat niet mag en maak wat foto’s.
Dan opeens verschijnt er een terreinwagen naast me. Twee beveiligers stappen uit, één dunne met een fanatieke nazi-kop, de andere zo dik dat ik me afvraag of er geen fysieke functie-eisen voor het vak van beveiliger zijn. Wat of ik daar doe met die camera, wil de fanatieke weten. Nou, foto’s maken, natuurlijk. Waarvoor? Voor mezelf. Daarna blaft hij in z’n portofoon dat “der Kerl mit der Kamera und Stativ” foto’s maakt voor zichzelf en buiten de afscheiding is. Dat mag, meldt de meldkamer. Tja, dat leek mij ook.
Ik neem de gelegenheid te baat om te vragen of ik wat dichterbij kan komen. De dikke legt me vriendelijk en uitgebreid uit dat aan de noordzijde verscheidene uitzichtpunten zijn, en spelt zelfs de naam van het punt dat ik in mijn navigatie moet invoeren om er te komen, en waarvandaan ik onderstaande beelden nam.
T3TRIPS 